Penceredeki hayalet’in gizemi

Olay yeri İstanbul – Bakırköy. Tarih 2015 yılı Mart ayı. Penceredeki, sevimli hayalet Casper’a benzeyen görüntü, yaramaz bir çocuğun buğuyla cama yaptığı bir çizim değil. Fotoğraf ise, pencerede defalarca bu görüntüyü gören ve sonunda rahatsız olup, başka bir eve taşınmaya karar veren kiracının objektifinden…

300 bin yıllık  tarihi olan İstanbul’dan birçok medeniyet gelip geçti. Bu eski ve gizemli şehir, sayısız tuhaf hikayeleri de koynunda besleyip büyütür.

Geceleri kimi mahallelerinde tarihi köşklerden garip sesler duyulduğu kulaktan kulağa yayılan, kimi evlerin senede bir kez kaybolduğuna inanılan şehir efsaneleri, İstanbul’un mezesidir.

Bakırköylüler bilir, Sakızağacı Mahallesi semtin en eskilerindendir. Kentsel dönüşümün yavaş yavaş uğradığı mahalledeki evlerin tarihi epey eskiye dayanır. İşte genç bir kadın da, bu evlerden birinde üç yıldır kiracı olarak oturuyordu.

Penceredeki hayalet fotoğrafının hikayesini kiracı kadın şöyle anlatıyor :

penceredeki-hayaletin-gizemi-ilgincbirbilgi

Sahildeki evlerin arka balkonları birbirine bitişik mesafededir. Öyle ki yan komşu sigarasını çıkarsa, çakmağı uzatabilirsiniz. Hava almak için arka balkona çıktığım bir gece yarısı, karşı komşumun camındaki beyazlık gözüme çarptı. Arka balkonumun ışığı yanmadığından ne olduğunu tam anlayamadım. Sonra cep telefonumun ışığını çıkarıp, cama doğru tuttum. Sanki o beyazlığın içinde biri bana doğru bakıp, gülümsüyor ! Sonra telefonun flaşını kullanarak fotoğrafını çektim. Çıplak gözle bakarken hayal gibi gelen beyazlık, fotoğrafta apaçık ortaya çıkmıştı. Hemen balkonun kapısını kapatıp, içeri girdim. Evin bütün ışıklarını da yakıp, geceyi öyle geçirdim. Gündüz olduğunda pencerenin açık olduğunu fark ettim. Pencere açıktı ama camdaki buğu ilginç şekilde hala duruyordu. Leke desem leke değil çünkü komşum diğer camları pırıl pırıl yapmıştı. Sonraki gecelerde çıkıp, karşı cama tekrar tekrar baktım. Hayalet bana gülümsemeye devam ediyordu. Balkona ne zaman çıksam, beni izlediğini hissettiğim bir hayalet’in olduğu düşüncesi gitgide canımı sıkmaya başladı ve üç yılın sonunda o evden taşındım

Eski bir inanışa göre, insanların ruhları yaşadıkları evlerin üzerine siner. Acaba aşk, acı, nefret, korku ya da umut gibi duygularla yaşanan  ortamlarda ruhlardan izler kalması mümkün mü ?

Bir rivayete göre bazı evlerle kişilerin ruhları uyum sağlayamaz ve o yüzden evde  huzur olmazmış. Kim bilir, belki de bu evde mutlu insanlar yaşamıştır.

Önceki yazımız Dünyada ilk kez yapılan kafatası nakli hakkında ilginç ve enteresan bilgiler vermektedir.

  

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>